kamieniec podolski zamek

Kamieniec Podolski: Henryk Sienkiewicz kontra Harry Potter

Dlaboga, panie Wołodyjowski! Larum grają! wojna! nieprzyjaciel w granicach! a ty się nie zrywasz? szabli nie chwytasz? na koń nie siadasz? Co się stało z tobą, żołnierzu?

Henryk Sienkiewicz – Pan Wołodyjowski

„Szlakiem Ogniem i Mieczem” lub „śladami Wołodyjowskiego” – tak tytułują wycieczki do Kamieńca Podolskiego biura turystyczne. W czasach gdy dzieło Henryka Sienkiewicza przegrywa z Harrym Potterem, a młodzież kojarzy lepiej Lorda Kruszwila od Wołodyjowskiego, coraz trudniej zachęcić młode pokolenia do zobaczenia największej twierdzy Rzeczpospolitej. Wydawać by się mogło, że do Kamieńca jeżdżą wyłącznie emeryci, że potrzeba mocniejszych środków wyrazu, walnąć z tureckiej armaty i znów skruszyć mury. Wszystkie mody jednak przemijają, a twierdza w Kamieńcu Podolskim będzie czekać na swych gości dumna i niewzruszona. Przekonajcie się o tym sami.

twierdza w kamiencu podolskim
Twierdza w Kamieńcu Podolskim. Stary Zamek ze Starym Miastem łączy widoczny na zdjęciu Most Turecki.

Ci, którzy pamiętają filmowe dzieło Jerzego Hoffmana „Pan Wołodyjowski” na pewno będą pozytywnie zaskoczeni. To dlatego, że filmowy Kamieniec Podolski był kręcony na ruinach Zamku w Chęcinach, a co więcej, był makietą i to zupełnie nie przystającą wyglądem do oryginału. Ci, którzy pilnie czytali „Trylogię” Henryka Sienkiewicza, mogą mieć o wyglądzie kresowej twierdzy pełniejsze wyobrażenie, chociaż – co warto odnotować – Sienkiewicz w Kamieńcu Podolskim nigdy nie był.

Losy majora artylerii Ketlinga i komendanta obrony pułkownika Wołodyjowskiego, to również wyobraźnia Sienkiewicza. Wołodyjowski celowo twierdzy nie wysadził, chociaż dwieście beczek z prochem pod nieistniejącą już Czarną Basztą na prawdę wypaliło, grzebiąc pułkownika i część załogi. To tylko fragment z dziejów Kamieńca, dlatego żeby poznać go lepiej, warto przypomnieć sobie kilka najważniejszych wydarzeń.

Kamieniec Podolski – krótka historia

kamieniec podolski xix w.
Panorama Kamieńca Podolskiego z XIX w. W centralnym punkcie Baszta Batorego. Po prawej Polskie Folwarki.

Kamieniec Podolski założyli w 1374 roku litewscy Koriatowicze. Przyjęło się, że nazwa miasta pochodzi od słowa Kamień i nawiązujące do jego unikalnego położenia na wysokich skałach. W średniowieczu największą grupę mieszkańców stanowili polscy osadnicy, tuż obok wspólnoty ormiańskiej i ruskiej. Żydzi nie stanowili w Kamieńcu dużej mniejszości. Od 1434 roku Kamieniec Podolski wraz z Podolem znajdował się w graniach Rzeczpospolitej i dzięki licznym przywilejom handlowym stał się szybko rozwijającym się miastem. Wiódł tędy główny szlak handlowy ze Wschodu na Zachód, aż do Lwowa. Główną funkcję miasta stanowiła obrona południowych granic Rzeczpospolitej przed Imperium Osmańskim i tatarskimi najazdami. Dzięki wyjątkowemu położeniu, które sprzyjało skutecznej obronie, Kamieniec Podolski zyskał miano najpotężniejszej twierdzy na Kresach.

zamek w kamieńcu 1875
Zamek w Kamieńcu Podolskim ok. 1875 r. Po lewej Ruskie Folwarki.

Kamieniec Podolski był twierdzą nie do zdobycia. Miasto było kilkukrotnie oblegane przez Turków i Kozaków, ale wszystkie próby okazały się bezskuteczne, nawet przy wielokrotnej przewadze atakujących. Dopiero w 1672 roku, dzięki przewadze techniki wojskowej, wojska tureckie pod wodzą sułtana Mehmeda IV doprowadziły do kapitulacji twierdzy i zdobyły Kamieniec Podolski. Miasto przez 27 lat pozostawało w rękach tureckich, a pamiątki po obecności Turków widoczne są do dzisiejszego dnia. Jest to jedyny na świecie minaret stojący przed katolicką katedrą, a także muzułmańska ambona, zwana minbarem, znajdująca się w kościele dominikanów.

Kamieniec Podolski po zdobyciu przez Turków
Kamieniec Podolski po zdobyciu przez Turków.

Na mocy traktatu pokojowego w Karłowicach w 1699 roku Kamieniec Podolski wrócił do Rzeczpospolitej. Zrujnowane po tureckich rządach miasto nie odzyskało jednak dawnej świetności pomimo prób jego odbudowy. Wszystkie cerkwie prawosławne zostały przekształcone na greckokatolickie. Warto przypomnieć, że Kamieniec Podolski odwiedził nasz ostatni król Stanisław August Poniatowski, a także generał Tadeusz Kościuszko. Po drugim rozbiorze Polski w 1793 roku Kamieniec Podolski zajęli Rosjanie. Co ciekawe, tym razem wszystkie cerkwie greckokatolickie przekształcono na prawosławne. Do 1914 roku Kamieniec był stolicą rosyjskiej guberni podolskiej. Wiele pamiątek z carskiego okresu znajduje się w kamienieckiej restauracji Kawa od Policmajstra. Podole było w tym czasie miejscem działań ukraińskiego bohatera narodowego i watażki Ustyma Karmaljuka.

kamieniec podolski 1914
Widok z aeroplanu na Kamieniec Podolski w 1914 r.

Wiek dwudziesty był dla Kamieńca burzliwy. Miasto przechodziło z rąk do rąk, najpierw Kamieniec Podolski znalazł się jeszcze na krótko w rękach Polaków podczas wojny polsko-bolszewickiej, a potem stał się stolicą Ukraińskiej Republiki Ludowej (UNR) i rządu Petlury. Ostatecznie stał się częścią radzieckiej Ukrainy (Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej). Zniszczono w tym czasie wiele kościołów katolickich i greckokatolickich cerkwi. Podczas II Wojny Światowej Kamieniec Podolski mocno ucierpiał, zarówno ze strony Niemców jak i Armii Czerwonej, ale szczęśliwie wiele zabytków Starego Miasta, w tym imponująca forteca przetrwały do dziś.

Kamieniec Podolski dzisiaj

stare miasto kamieniec podolski
Stare Miasto. Polski Ratusz i Polski Rynek w Kamieńcu Podolskim. Droga prowadząca do Twierdzy.

W ciągu kilkunastu lat, Kamieniec Podolski zmienił się nie do poznania. Ukraińcy systematycznie remontują Stare Miasto w oczekiwaniu na nowych gości. Otwierają się nowe hotele o wysokim standardzie, a także restauracje, w których zjemy znacznie lepiej niż w Polsce. Ceny jak na jedną z głównych atrakcji Ukrainy są bardzo przystępne. Do Kamieńca Podolskiego można przyjechać spokojnie na jeden lub dwa dni i nie powinniśmy się tutaj absolutnie nudzić. Wieczorowe spacery po dawnych folwarkach, z buteleczką lokalnej nastojanki, dostarczają niezłych wrażeń. Są punkty widokowe, dużo zieleni, a wieczorami przyjemny wiatr i niesamowita atmosfera.

zamek w kamiencu podolskim
Wieczorny spacer na Zamek w Kamieńcu Podolskim z małpeczką ukraińskiej wódki, pozwoli popatrzeć na dzieje fortecy z innej perspektywy.

Stojąc na przeciw twierdzy, na tym bezkresnym Podolu, gdzieś pośrodku niczego, gdzie słońce bezlitośnie pali, a wiatr chłoszcze uderzeniami twarz, czuje się do dzisiaj zapach Dzikich Pól. We włosach plącze się kurz spod kopyt zagonów tatarskich. W nocy słychać szum wiatru i szczekanie psów na Polskich i Ruskich Folwarkach. Spoglądając dzisiaj na twierdzę w Kamieńcu Podolskim można dojść do pocieszającego wniosku: rzeczywiście, nasza Rzeczpospolita, przynajmniej w tamtym czasie coś znaczyła. Potężne mury zespolone zespołem kilkunastu masywnych baszt to najlepsza argumentacja jej literackich synonimów: przedmurze chrześcijaństwa, brama do Polski, twierdza wzniesiona ręką Boga, najdalsza forteca Rzeczpospolitej. W przydrożnej restauracji popijam kałganową nalewkę i myślę: jak by to było żyć w fortecy czterysta lat temu. Nie zapominam jednak co czeka za rogiem.

kamieniec podolski czolg
Czołg T-34 na Placu Czołgistów w Kamieńcu Podolskim.

Kamieniec Podolski to nie tylko Stary Zamek, Smotrycki Kanion czy kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła. To także Kamieniec współczesny, czyli miasto z jego mieszkańcami, którzy przecież nie spotykają się na zamku, tylko na okolicznym targu. Większość żyje w nowszej części Kamieńca o nazwie Nowy Plan. To w końcu radziecka architektura, pomniki żołnierzy Armii Czerwonej. To rynoki, marszrutki i krzywe krawężniki. Bohdan Chmielnicki wywieszony na plastikowej płachcie zwisającej z budynku. Mordownie z tanim piwem i wódką. To nasza urocza Ukraina z pełnym inwentarzem sentymentalnych dóbr.

Zwiedzanie Zamku w Kamieńcu Podolskim

kamieniec podolski plan twierdzy
Plan Twierdzy w Kamieńcu Podolskim (kliknij, żeby powiększyć).

Zamek w Kamieńcu Podolskim położony jest nad rzeką Smotrycz na wysokich i stromych skałach. Twierdza połączona jest ze Starym Miastem przy pomocy Mostu Zamkowego, nazywanego również Tureckim Mostem. Bilet na Zamek w Kamieńcu Podolskim kosztuje 60 UAH i kupimy go w kasie biletowej przed wejściem do zamku. Umożliwia wejście na dziedziniec zamkowy, zwiedzanie baszt, a także wystaw mieszczących się na zamku. Zamek w Kamieńcu Podolskim czynny jest przez cały tydzień od 09:00 do 19:00. W trakcie sezonu wczesnym rankiem, nie ma tutaj praktycznie żadnych turystów, ale już podczas weekendu jest ich znaczenie więcej. Na dziedzińcu zamkowym można zamówić jedzenie z grilla. Warto skorzystać z usług lokalnych przewodników mówiących także w języku polskim. Oferują oni swoje usługi na Starym Mieście lub przed zamkiem. Koszt wynajęcia przewodnika w Kamieńcu Podolskim to ok. 150 UAH. Aktualne ceny biletów do Zamku w Kamieńcu Podolskim i Muzeów na terenie Starego Miasta pod adresem muzeum.in.ua

Na przestrzeni wieków zamek w Kamieńcu Podolskim przeszedł wiele modernizacji, a kamieniecka forteca pozostawała niezdobyta. Wszytko się zmieniło gdy 1672 roku Turcy przywieźli z Konstantynopola potężne działa, zdolne ostrzeliwać fortecę z kilku kilometrów. Systematyczny ostrzał doprowadził do kapitulacji załogi zamku i zdobycia twierdzy przez Turków.

Zamek w Kamieńcu Podolskim składa się z zespołu dwunastu baszt, których nazwy zazwyczaj pochodzą od imienia ich fundatorów. Pierwszą kwadratową basztą przy wejściu jest Nowa Wschodnia Baszta.

Baszta papieska i baszta wschodnia
Wejście na zamek w Kamieńcu Podolskim. Z lewej Baszta Papieska. Z prawej Nowa Wschodnia Baszta.

Baszta Papieska jest najpotężniejszą basztą Twierdzy w Kamieńcu Podolskim. Nazwa baszty pochodzi od jej fundatora papieża Juliusza II, którego papieski herb Dąb (Della Rovere) znajduje się na fasadzie baszty. Baszta Papieska ma interesującą konstrukcję: jej podstawa jest kwadratowa, środkowa część ośmiokątna, a wierzchołek okrągły. Tuż obok Baszty Papieskiej znajduje się dużo mniejsza Baszta Kołpak, na której znajduje się herb Abdank, należący dawniej do biskupa kamienieckiego Jakuba Buczackiego.

Baszta Lanckorońska i Baszta Rożanka to najbardziej charakterystyczne baszty Twierdzy w Kamieńcu Podolskim. Są do siebie podobne i wyróżniają się strzelistymi wieżami. Pierwsza z baszt została nazwana na część starosty kamienieckiego Stanisława Lanckorońskiego i była prawdopodobnie basztą przeznaczoną dla komendanta zamku. Nazwa drugiej baszty pochodzi od jej umiejscowienia na rogu. Pomiędzy basztami znajduje się mała Baszta Komendancka, której przeznaczenie jest owiane tajemnicą. Do Baszt Lanckorońskiej i Różanka podobna jest także Baszta Tęczyńska, znajdująca się od zachodniej strony, a której nazwa pochodzi od kasztelana krakowskiego Jana Tęczyńskiego.

kamieniec podolski baszta
Baszta Tęczyńska.

Nowa Zachodnia Baszta, to słynna baszta, którą Turcy zaminowali i wysadzili w powietrze, po czym przeprowadzili decydujący szturm na zamek. Po zdobyciu zamku została przez Turków odbudowana, ale do dzisiaj widać jej uszkodzone fragmenty. Obok niej znajduje się pozbawiona nakrycia Baszta Denna oraz mniejsza Baszta Łaska, nazywana również Korab arcybiskupski, ze względu na umieszczony na jej fasadzie herb Korab, który przypisuje się prymasowi Janowi Łaskiemu. Herb Korab widnieje również na Baszcie Lanckorońskiej.

Poza murami zamku znajduje się również Baszta Wodna, która dawniej skrywała średniowieczną przepompownię i dzięki, której dostarczano wodę na zamek. Czarna Baszta, nazywana także Basztą Prochową znajdowała się po prawej stronie tuż za głównym wejściem na dziedziniec zamkowy. To właśnie Czarna Baszta została wysadzona w powietrze pozbawiając życia Wołodyjowskiego i kilkusetosobową załogę zamku.

zamek w środku kamieniec podolski
Na dziedzińcu zamkowym możemy zjeść dania z grilla. W tle od lewej Baszta Łaska i Baszta Denna.

W zakolach rzeki Smotrycz tuż pod Zamkiem, znajduje się dzielnica Polskie Folwarki, którą dawniej zamieszkiwała polska wspólnota Kamieńca Podolskiego. Dawniej znajdował się tutaj browar, a po upadku powstania styczniowego władze carskie wybudowały na jej terenie Cerkiew św. Jerzego Męczennika (błękitny dach) jako symbol triumfu nad polskim buntem. Od drugiej strony Tureckiego Mostu znajdują się Ruskie Folwarki (Karwasary). Znajduje się przy niej cerkiew pw. Podwyższenia Krzyża Świętego. Nazwy folwarków pochodzą nie tylko od dawnych wspólnot, ale także dlatego, że z dochodów folwarków utrzymywały się odpowiednio magistraty polski i ruski w Kamieńcu Podolskim.

Zwiedzanie Starego Miasta w Kamieńcu Podolskim

plan starego miasta w Kamieńcu Podolskim
Plan Starego Miasta w Kamieńcu Podolskim (kliknij, żeby powiększyć).

Położone na skalnej wyspie Stare Miasto w Kamieńcu Podolskim, połączone jest z nowszą częścią miasta (dzielnicą Nowy Plan) Nowym Mostem nad Smotryckim Kanionem. Rzeka Smotrycz (dopływ Dniestru) płynie wokół wzgórza Starego Miasta tworząc niesamowity okrąg o kształcie litery omega. Z drugiej strony Stare Miasto połączone jest z Twierdzą przy pomocy Mostu Tureckiego. Zmierzając do Twierdzy, mamy więc do pokonania dwa wysokie mosty, pod którymi płynie rzeka Smotrycz i z których rozciągają się przepiękne widoki.

Takiego nagromadzenia zabytków na Starym Mieście nie znajdziecie nawet we Lwowie. Dawny Kamieniec Podolski miał trzy dzielnice: Polską (Lacką), Ormiańską i Ruską. Mieszkały tutaj trzy narodowości, a każda z nich miała swoją własną świątynię, rynek i ratusz. Dzielnice nie było od siebie odgrodzone, a każda ze społeczności wiedziała, która część miasta należy do kogo. Żydzi wprowadzili się do Kamieńca Podolskiego dopiero w 1672 r. wraz z armią turecką. Wcześniej Żydzi w Kamieńcu Podolskim nie mogli mieszkać. W 1941 r. Niemcy zbombardowali Stare Miasto, ponieważ połowę jego mieszkańców stanowili Żydzi i utworzyli na Starym Mieście getto żydowskie. Po II Wojnie Światowej Kamieniec Podolski stracił ponad połowę historycznej zabudowy.

Zabytki sakralne Starego Miasta w Kamieńcu Podolskim

katedra łacińska w kamieńcu podolskim
Katedra łacińska i łuk triumfalny w Kamieńcu Podolskim.

Najważniejszy obiekt sakralny dla Polaków to kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła, czyli katedra katolicka. Turcy po zdobyciu Kamieńca Podolskiego przekształcili go na meczet, a w miejscu kaplicy postawili dwa minarety, z których jeden zachował się do dziś jako warunek traktatu pokojowego w Karłowicach z 1699 roku. To jedyny kościół katolicki na świecie z minaretem. Po odzyskaniu Kamieńca Podolskiego przez Polaków, na jego wierzchołku muzułmański półksiężyc zastąpiła figura Matki Boskiej odlana w luterańskim Gdańsku, a kościół przeszedł tzw. oczyszczenie.

Po wojnie władze radzieckie przekształciły kościół na muzeum ateizmu. Od 1990 r. kościół działa ponownie. Przed wejściem do kościoła znajduje się Łuk Triumfalny upamiętniający wizytę w Kamieńcu Podolskim króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Na łuku sentencja po łacinie: tędy przechodził król Stanisław August Poniatowski 11 listopada 1781r. Autorem łuku był jeden z głównych inżynierów Kamieńca Jan de Witte, który zaprojektował kościół dominikański oraz Pałac Lanckorońskich we Lwowie. Przy kościele znajduje się dawny teren klasztoru Jezuitów i Karmelitów, budynek klasztoru Sióstr Urszulanek, a także punkt widokowy na Twierdzę. Idąc ulicą Tatarską dojdziemy również do prawosławnej cerkwi św. św. Piotra i Pawła, Rynku Ruskiego oraz Baszty Batorego.

plyty z cmentarza katolickiego kamieniec podolski
Płyty z katolickiego cmentarza w Kamieńcu Podolskim, który został zniszczony przez Armię Czerwoną w latach 30.

Wyjątkowe pozostałości po tureckiej okupacji Kamieńca Podolskiego znajdziemy także w dominikańskim kościele św. Mikołaja. Dawniej przy kościele znajdował się klasztor Dominikanów. Kościół po inwazji tureckiej, podobnie jak katedra katolicka, został przekształcony na meczet, ale poświęcony żonie sułtana Mehmeda IV – Rabii Gülnusz. Klasztor przekształcono na koszary dla tureckich janczarów. W środku kościoła zachowała się muzułmańska kazalnica wykonania z kamienia, tzw. minbar. Kościół jest odnawiany, a nad jego wejściem znajduje się tablica fundacyjna poświęcona Michałowi Potockiemu. Obecnie należy do Paulinów.

cerkiew sw trojcy w kamiencu podolskim
Cerkiew św. Trójcy przy Placu Troickim w Kamieńcu Podolskim.

Najstarszy obiekt sakralny Kamieńca Podolskiego, to prawosławna cerkiew pw. Świętego Mikołaja ukryta w zaułku Mikołajewskim. To jedyny budynek w Kamieńcu Podolskim, który przetrwał niezmieniony od XIV wieku. Pierwotnie był to kościół ormiański pw. Zwiastowania NMP, po wojnie greckokatolicki, a współcześnie prawosławny. Niedaleko cerkwi znajduje się warowna dzwonnica Ormiańska św. Stepanosa, pochodząca ze starego kościoła ormiańskiego, który wraz z greckokatolicką cerkwią Jana Chrzciciela został wysadzony w powietrze przez Armię Czerwoną. Zniszczony kościół Ormiański był największą świątynią dawnego Kamieńca Podolskiego. Jedynym ocalałym fragmentem jest wejściowy portyk. Ocalała dzwonnica kościoła należy do grekokatolików.

ruiny kościoła ormiańskiego kamieniec podolski
Portyk wejściowy i ruiny kościoła ormiańskiego w Kamieńcu Podolskim.

Warto jeszcze wspomnieć o dawnym kościele Trynitarzy pw. Świętej Trójcy. Jest on obecnie kościołem greckokatolickim pw. św. Józefata. Tuż przy Nowym Moście prowadzącym do Starego Miasta, znajduje się także cerkiew św. Trójcy należąca do Ojców Bazylianów. Położona jest przy placu Troickim. Cerkiew została w całości zniszczona podczas II Wojny Światowej i wysiłkiem mieszkańców odbudowana po wojnie. W dawnym kościele franciszkańskim, kościele Maryi Dziewicy, została odprawiona msza żałobna po śmierci Michała Wołodyjowskiego.

Zabytki świeckie Starego Miasta w Kamieńcu Podolskim

ratusz polski w kamieńcu podolskim
Ratusz Polski i studnia ormiańska w Kamieńcu Podolskim.

Ratusz Polski w Kamieńcu Podolskim, który znajduje się tuż naprzeciw katedry łacińskiej, przykuwa uwagę wszystkich zwiedzających. Wieża ratuszowa skrywa zabytkowy dzwon, a w murach ratusza mieści się muzeum numizmatyki. Za budynkiem znajduje się mały targ pamiątek. Możecie tam kupić na przykład magnesy z Kamieńca Podolskiego. Ratusz Polski jest w nocy pięknie oświetlony. Tuż obok znajduje się studnia ormiańska. Na wykucie studni w litej skale, mogli sobie pozwolić wyłącznie najbogatsi mieszkańcy miasta, czyli trudniący się handlem Ormianie. Pomiędzy ratuszem, a studnią, wyłania się w tle wieża kościoła dominikańskiego.

stare miasto w kamieńcu podolskim
Stare Miasto w Kamieńcu Podolskim pięknieje z roku na rok.

Rynek Ormiański jest największym placem Starego Miasta. W jego sąsiedztwie mieszkali i handlowali Ormianie. Niewiele zachowało się w Kamieńcu Podolskim ormiańskich budowli. Przy Rynku Ormiańskim znajdują się pozostałości Ratusza Ormiańskiego, a także ruiny najokazalszej ormiańskiej budowli – katedry Ormiańskiej św. Mikołaja. Po katedrze zachowała się wyłącznie warowna dzwonnica Ormiańska św. Stepanosa. Przy Rynku Ormiańskim znajduje się również budynek dawnego seminarium duchownego, a tuż obok budynek z dwoma strzelistymi dachami pod numerem 9, który dawniej był Ratuszem Ruskim.

Baszta Batorego w Kamieńcu Podolskim jest najpotężniejszą basztą miejską Starego Miasta. Znajduje się zaraz przy Nowym Moście. Na murze baszty znajduje się tablica z datą jej powstania i opisem: 1585 r. przez Stefana Batorego ufundowana i 1785 r. przez Stanisława Augusta odrestaurowana. Przez Basztę wiodło główne wejście do miasta prowadzące od Bramy Polskiej. Przy baszcie Batorego u zbiegu ulic Tatarskiej i Zarwańskiej znajdował się Rynek Ruski.

baszta batorego w kamieńcu podolskim
Baszta Stefana Batorego w Kamieńcu Podolskim.

Poniżej Baszty Batorego znajduje się Brama Polska przez którą wiodła główna droga do miasta. Dzisiaj pozostały z Bramy Polskiej wyłącznie ruiny, ale dawniej była wielką, warowną budowlą obronną, wyposażoną w system śluz umożliwiający spiętrzanie wody z pobliskiej rzeki Smotrycz i skuteczną obronę. Będąc w pobliżu Bramy Polskiej zwróćcie uwagę na małą Basztę Kowalską położoną w prywatnym ogródku. Obok Baszty Stefana Batorego znajduje się również Magazyn Prochowy Jana de Witte i Bastion Turecki – potężna działobitnia wybudowana przez Turków podczas okupacji Kamieńca Podolskiego. To wszystkie obiekty warowne zachowane w północnej części Starego Miasta.

punkt informacji turystycznej w kamieńcu podolskim
W tym hotelu mieści się punkt informacji turystycznej, w którym otrzymamy mapę Kamieńca Podolskiego.

Brama Ruska w Kamieńcu Podolskim jest najlepiej umocnioną fortyfikacją Starego Miasta. Pełniła podobną funkcję co Baszta Batorego, ale strzegła wejścia do miasta od strony południowej. Tak jak Brama Polska posiadał ten sam system spiętrzania wody. Turcy podczas oblężenia Kamieńca Podolskiego ostrzeliwali Bramę Ruską, która stanowiła dla nich obiekt nie do przejścia. Na Bramie Ruskiej zachował się stanisławowski orzeł z datą 1776. W lochach Ruskiej Bramy siedzieli sprawcy nieudanego zamachu na Stanisława Augusta Poniatowskiego, których uwolniono dopiero po zajęciu Kamieńca Podolskiego przez armię rosyjską.

ruska brama kamieniec podolski
Brama Ruska w Kamieńcu Podolskim skrywa na fasadzie pięknego stanisławowskiego orła.

Warte zobaczenia – chociaż z pewnej odległości, ze względu na stan techniczny – są Koszary Zawadzkiego w Kamieńcu Podolskim. Wielkie koszary zaprojektował Stanisław Zawadzki, który został oskarżony przez swojego pomocnika Hilarego Szpilowskiego o wadliwy projekt, a w konsekwencji zwolniony z wojska. W trakcie II Wojny Światowej mieściła się tutaj fabryka, a po wojnie obiekt został porzucony. We wschodniej części Starego Miasta znajdują się kilka małych baszt: Baszta Kuśnierska i Baszta Ślusarska. Wśród nich na uwagę zasługuje mała Baszta Rzeźnicka, przy której znajduje się Wielka Synagoga Rzemieślników. Obecnie mieści się w niej restauracja, w której można napić się kawy z pięknym widokiem na kanion Smotrycza.

Dojazd do Kamieńca Podolskiego

marszrutka kamieniec podolski
Marszrutka z Czerniowiec do Chmielnickiego. Przez Chocim i Kamieniec Podolski.

Dojazd z Polski do Kamieńca Podolskiego nie jest trudnym zadaniem, należy jednak to dobrze zaplanować z mapą w dłoni. Wyjeżdżając wcześnie rano możemy dojechać z Polski do Kamieńca Podolskiego jeszcze tego samego dnia. W przypadku autobusów i marszrutek, podróż najlepiej rozpocząć wczesnym rankiem, ze Lwowa, Tarnopola, Czerniowców lub Chmielnickiego. Pociągi do Kamieńca Podolskiego kursują również z tych samych miast. W przypadku Kijowa, do Kamieńca Podolskiego najwygodniej będzie się dostać właśnie koleją. Trzeba się tylko przygotować na dziesięciogodzinną podróż. Dworzec Autobusowy i Dworzec Kolejowy w Kamieńcu Podolskim jest oddalony 45 minut pieszo od Twierdzy w Kamieńcu Podolskim.

Dojazd samochodem do Kamieńca Podolskiego

Samochodem do Kamieńca Podolskiego najczęściej podróżuje się od zachodu przez Tarnopol (droga T2002 i T0903) lub Czerniowce (droga H03). Droga przez Czerniowce jest dużo lepsza i zalecana, niż połatana i fragmentami dziurawa droga przez Tarnopol. Podróż ze Lwowa do Kamieńca Podolskiego samochodem trwa 5 godzin, natomiast z Tarnopola 3 godziny. Podróż z Czerniowców trwa 1.5 godziny i umożliwia zobaczenie pod drodze Chocimia oraz Okopów św. Trójcy. Przed wyjazdem przeczytaj: samochodem na Ukrainę.

Dojazd autobusem i marszrutką do Kamieńca Podolskiego

Dojazd autobusem do Kamieńca Podolskiego możliwy jest ze Lwowa, Tarnopola i Czerniowców. Najlepiej wstać wcześnie rano i złapać pierwszy kurs. Będziemy mieć czas na zwiedzanie, a także zdążymy na kurs w drodze powrotnej. W przypadku Lwowa możemy skorzystać z kilku połączeń z Dworca Stryjskiego przy ul. Stryjskiej 109. (вул. Стрийська, 109). Czas przejazdu to 5 godzin. W przypadku Tarnopola autobusy i marszrutki odjeżdżają z Dworca Autobusowego przy ul. Anatolija Żywowa 7 (. Z Czerniowców bezpośrednie połączenia w formie marszrutek kursują z Dworca Autobusowego przy ul. Głównej 219 (вул.

Dojazd pociągiem do Kamieńca Podolskiego

Dojazd pociągiem do Kamieńca Podolskiego możliwy jest z przesiadkami. Do wyboru mamy trasę przez Chmielnicki i przez Czerniowce. W przypadku pierwszego, do Chmielnickiego dojedziemy pociągiem ze Lwowa, i z Chmielnickiego przesiądziemy się do Kamieńca Podolskiego. W przypadku drugiego, do Czerniowców dojedziemy pociągiem ze Lwowa, i z Czerniowców nazajutrz pociągiem do Kamieńca Podolskiego. Proszę sprawdzać zarówno połączenia długodystansowe jak i podmiejskie. Dworzec Główny w Kamieńcu Podolskim oznaczony tutaj.

Wycieczka do Kamieńca Podolskiego z biurem podróży

Jeżeli nie czujecie się na siłach sami organizować wyjazd do Kamieńca Podolskiego lub szukacie dobrego towarzystwa i sensownego programu na Ukrainę, to zapoznajcie się z ofertą biura turystycznego Wilejka. Ich ofertę znajdziecie pod adresem www.wilejka.pl

Gdzie zjeść w Kamieńcu Podolskim

kawa pod policmajstrem kamieniec podolski
Restauracja Kawa pod Policmajstrem w Kamieńcu Podolskim.

Pid Bramoju

Restauracja ze średniowiecznym wystrojem, zlokalizowana w dawnym forcie przy Moście Zamkowym serwująca kuchnię ukraińską. Do wyboru pieczony pstrąg, bogracz, pierogi, naleśniki i deski mięs. W środku bywa gwarno, a czasami można ogrzać się przy kominku. Na zewnątrz ogródek z widokiem na zamek. Ceny przystępne niezależne od lokalizacji. Zazwyczaj smacznie.

Kawa pod Policmajstrem

Restauracja i kawiarnia nawiązująca do czasów, w których Kamieniec był stolicą carskiej guberni. Dużo pamiątek z epoki carskiej i nie tylko. Bardzo dobra kawa i desery, podobnie jak dania obiadowe. Wyjątkowy klimat i dobra obsługa. Jeżeli szukacie czegoś dla większej grupy, z dobrymi drinkami i jedzeniem, to spokojnie możecie zajrzeć obok do Nika.

Na Zarwańskiej

Bardzo dobre ciasta, desery i kawa. Ceny nieco wyższe, ale można dać im szansę.

Blomanzhe

Raczej najlepszy adres pod względem kulinarnym w Kamieńcu Podolskim. Znajduje się poza Starym Miastem, ale niedaleko Nowego Mostu. Wspaniały widok na park. Po dobrej strawie i kielichu ukraińskiej wódki, można ruszyć na plac Czołgistów i zobaczyć T-34…

Do zobaczenia na Ukrainie.

Skomentuj

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.